null

„Ursula von Rydingsvard. Tylko sztuka” - wystawa w Łazienkach Królewskich

Drukuj otwiera się w nowej karcie
05.10.2021 - 13.02.2022

Rzeźby Ursuli von Rydingsvard, jednej z najbardziej rozpoznawalnych amerykańskich artystek, eksponowane będą w Muzeum Łazienki Królewskie od 5 października 2021 r. do 13 lutego 2022 r. To dwie reprezentatywne dla twórczości rzeźbiarki prace - wykonana z żywicy poliuretanowej "Elegantka II" oraz powstałe z cedrowego drzewa dzieło "Dla Natashy".

Ursula von Rydingsvard jest jedną z nielicznych rzeźbiarek na świecie operujących tak monumentalną formą. Jej rzeźby zachwycają dynamiką. Świadczą o niesamowitej zdolności artystki do tworzenia poetyckich dzieł z cedrowego drewna, które jest jej głównym materiałem rzeźbiarskim. W swych projektach przekracza kulturowe i technologiczne granice. Łączy precyzję wykonania bliską średniowiecznemu rzemiosłu z nowoczesną sztuką abstrakcyjną, nadając pracom własny, niepowtarzalny charakter.

"Elegantka II" to odlew z żywicy poliuretanowej innego pełnowymiarowego modelu cedru. Autorka zaczęła pracę z tym materiałem w 2002 r., tworząc pracę "Katul, Katul". Następnie powstały kolejne: "Luna", "Elegantka" i "Elegantka II" oraz "Damski czepek", który możemy obecnie oglądać w Yorkshire Sculpture Park w Wielkiej Brytanii.

"Elegantka II" ma formę solidnej kolumny okręcającej się delikatnie wokół własnej osi jak renesansowa figura serpentinata. Pęcznieje od wąskiej podstawy do obfitego wierzchołka. Odlane z żywicy dzieło jest lekkie i efemeryczne. Faktura powierzchni rzeźby zmienia się z delikatnie rzeźbionej podstawy, poprzez postrzępioną część środkową, aż po delikatne falowania górnej części bryły. Oświetlona od wewnątrz półprzezroczysta żywica dodaje rzeźbie poetyckiego blasku. "Elegantka II" była prezentowana na 56. Biennale w Giardino dela Marineressa w Wenecji w 2015 r. oraz w Ogrodzie Rzeźby Muzeum Sztuki w Filadelfii.

Rzeźba "Dla Natashy" wykonana została w 2015 r. z typowego dla artystki cedrowego drewna. Autorka zainteresowała się nim jako materiałem rzeźbiarskim pod koniec studiów na Columbia University w Nowym Jorku, kiedy jej znajomy, Michael Mulhern, irlandzki mnich, przyniósł próbkę cedru do pracowni. Drewno cedrowe, miękkie i łatwo poddające się obróbce, świetnie nadawało się do budowania wielkich rzeźb. Ursula von Rydingsvard używa takiego, które jest już maszynowo pocięte na kawałki o przekroju cztery na cztery cale. Proces twórczy, bardzo pracochłonny, trwający nieraz kilka miesięcy, a nawet ponad rok, jest dla niej bardzo istotny. Wymaga wiele siły, tężyzny fizycznej i determinacji.

Wielkoformatowe rzeźby cedrowe montowane i układane w dynamiczne formy, są cięte, krojone za pomocą pił tarczowych obsługiwanych przez asystentów jej pracowni. Artystka nie wykonuje żadnych modeli czy szkiców. Pracuje bezpośrednio z materiałem w sposób intuicyjny, przyrównując swój proces twórczy do komponowania muzyki jazzowej.

źródło: Muzeum Łazienki Królewskie